Tomasz Domański (WIEZA)

Artysta multimedialny, zajmujący się sztuką efemeryczną, instalacjami w kontekście pojęcia czasu. Studiował na ASP Wrocław, w 2003 r. uzyskał tytuł doktora w tejże uczelni. W 1995 przebywał na rocznym stypendium w Indiach w Varanasi. Był czterokrotnym stypendystą Ministra Kultury oraz fundacji: Pollock-Krasner z Nowego Jorku, Josepha Beuysa z Bazylei, Elizabeth Montag z Bonn. W roku 1997 reprezentował Polskę na IX Triennale sztuki współczesnej w New Delhi. Był także nominowany do „Paszportu” Polityki. Artysta brał udział w 50 wystawach indywidualnych i w ponad 100 pokazach zbiorowych.


Krzysztof Furtas (&)

Urodzony w 1985 r. W latach 2007-2012 studia na wydziale Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Dyplom z malarstwa zrealizowany w 2012 roku pod kierunkiem prof. Stanisława Kortyki i as. Michała Sikorskiego. Tytuł pracy dyplomowej: „Koniec". Aneks do dyplomu w pracowni  Multimediów pod kierunkiem prof. Pawła Jarodzkiego. Współprowadzi wrocławską galerię EMDES. Zajmuje się malarstwem, wideo oraz tworzeniem instalacji.

 


Karolina Kiełpinska (WRZECIONO)

Studentka wydziału architektury Politechniki Wrocławskiej.

Dużą formą oraz rzeźbą zainteresowała się na trzecim roku studiów, odnajdując w tej dziedzinie spełnienie i sposób wyrażania myśli. W swoich pracach zajmuje się interdyscyplinarnym zagadnieniem urzeczywistnienia poezji w formie przestrzennej. Karolina Kiełpińska pochodzi ze Zgorzelca i jest szczęśliwa, iż kolorowanie świata zaczyna od miasta, które nie tylko ją fascynuje, ale przede wszystkim jest tak bliskie jej sercu.


Matthias Lehmann (KRYSZTALY SOLI)

Artystyczne prace Matthiasa Lehmanna badają mechanizmy ludzkiej percepcji wykorzystując w tym celu różne media. W ten sposób zostają odkryte luki w systemie naszego "aparatu percepcyjnego" i zmieniają nasze spojrzenie na świat. Artysta chce nam przypomnieć, jak możemy się patrzeć na świat i jakie środki nam to ułatwiają. Nasze zmysły i ich interpretacja wszystkich danych sensorycznych są pomostem do tego świata. Ten łącznik między światem a nami jest wątkiem przewijającym się w instalacjach, rzeźbach i objektach Matthiasa Lehmanna.


Tomasz Tomaszewski (GRANICA)

Tomaszewski tworzy rzeźby, instalacje, w których bada zjawisko odbicia. Wykorzystuje lustra szklane, metalowe, czarne odbijające powierzchnie. Stara się uzyskiwać formy, w których suma realnych obiektów i ich obrazów buduje wspólnie zaskakującą nową wartość. Innym obszarem badań artysty jest eksploracja wody jako materii rzeźbiarskiej. Korzysta z wielu cech fizycznych, plastycznych jak i znaczeń kulturowych wody. Tomaszewski projektuje również rzeźby dla przestrzeni architektonicznej krajobrazu.

 


Marianne Wesołowska-Eggimann (MASKA I WRZECIONO)

Marianne Wesołowska-Eggimann jest ceramikiem i rzeźbiarką. Wywodzi się z klasycznej ceramiki, pracuje już od wielu lat nad przedstawieniami ludzi i zwierząt w małym formacie. Ale także estetyka przyrody, bycie człowiekiem, tradycje i hybrydy znajdują się w obszarze zainteresowań artystki. Eggimann wykorzystuje faunę, by reprezentować ludzkie emocje i stany psychiczne. Od 2010 roku współpracuje z Piotrem Wesołowskim i razem realizują też wielkoformatowe projekty.


Piotr Wesołowski (STADO)

Piotr Wesołowski zajmuje się obecnie – w wymiarze teoretycznym i praktycznym – „miejską akupunkturą”. Artysta bada szczegolnie te przestrzenie publiczne, których potencjał nie został jeszcze odkryty. Poprzez artystyczne interwencje w formie czasowych instalacji miejsca te mogą się zmienić, poprawić swój wizerunek lub nawet się miejscami komunikacji i interakcji. Prace wielkoformatowe dotyczą tematów takich jak „przejścia“, „przełomy“, „gniazda“, „zagęszenie“ ale także „plecionki“które są mieszanką architektury i rzeźby.